Preparaty do żywienia pozajelitowego – co należy wiedzieć na ich temat?

Preparaty do żywienia pozajelitowego – co należy wiedzieć na ich temat?

Preparaty do żywienia pozajelitowego są zapisywane przez lekarza osobom cierpiącym na schorzenia, które upośledzają wchłanianie składników pokarmowych w jelitach. W ich skład wchodzą wszystkie substancje odżywcze, które są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania ludzkiego organizmu.

Żywienie pozajelitowe – podstawowe informacje

Celem karmienia pozajelitowego jest dostarczenie do organizmu pacjenta białka, elektrolitów, węglowodanów, tłuszczów, a także kluczowych witamin i minerałów. Preparat podawany jest bezpośrednio do krwi chorego, z pominięciem przewodu pokarmowego. Dla wielu chorych jest on jedyną szansą na uniknięcie śmierci głodowej.

Substancje odżywcze podawane są kroplówką poprzez cewnik zamocowany do żyły. Dzięki żywieniu pozajelitowemu osoby, które nie mogą odżywiać się w normalny sposób mają szansę na w miarę normalne funkcjonowanie w społeczeństwie.

Jakie cechy muszą posiadać preparaty przeznaczone do żywienia pozajelitowego?

Dobre preparaty do żywienia pozajelitowego muszą zawierać taką ilość substancji odżywczych, która pokrywa zapotrzebowanie konkretnego pacjenta. Ważne jest, żeby taki produkt był wybrany przez lekarza prowadzącego.

Zgodnie z obowiązującymi wytycznymi preparat musi w 60 – 80% składać się z węglowodanów, a w 40 – 20% z tłuszczów. Zdatne do użycia preparaty muszą być jałowe i przechowywane w warunkach sterylnych. W przeciwnym wypadku mogą przyczynić się do powstania infekcji.

Czy preparaty do żywienia pozajelitowego mogą być stosowane w warunkach domowych?

Pacjent nie może przebywać w szpitalu przez całe życie, dlatego oczywistym jest, że będzie stosował preparaty do karmienia pozajelitowego w warunkach domowych. Zanim będzie do tego gotów, musi przejść gruntowne przeszkolenie. W żywieniu pozajelitowym szalenie ważne jest dbanie o higienę, gdyż brak sterylności często jest przyczyną niebezpiecznych infekcji.

Charakterystyczną cechą żywienia pozajelitowego jest fakt, że trwa ono bardzo długo. Początkowo nawet do 20 godzin (co oznacza, że chorzy są podłączeni do kroplówki przez większą część doby). Z czasem pacjenci uczą się przyjmować preparaty w nocy, gdy śpią. Natomiast w ciągu dnia funkcjonują normalnie – mogą chodzić do szkoły i pracy.

Preparaty do żywienia pozajelitowego dostępne są w ofercie Grupa Anmar